[1]
…..Αλκοόλ το σημερινό μας θέμα.. ιδιαιτέρως λεπτό και δύσκολο!
Πίστεψε με Αλέξανδρε, δεν θα τολμούσα να αγγίξω ένα τόσο λεπτό θέμα, ραδιοφωνικά, αν δεν υπήρχε η μουσική και δη εκείνη που εσύ επιλέγεις. Αν δεν υπήρχε η μουσική οι λέξεις θα σχημάτιζαν έναν λευκό τοίχο, άδειο και τρομακτικό. Η μουσική ξέρει να χαλαρώνει το δέσιμο των λέξεων….αυτό το καταλαβαίνει κανείς σε ένα μπαρ..
Ας μεταφερθούμε και εμείς σε ένα μπαρ….
… πίσω από μια ξύλινη μπάρα, στήνεται η πασαρέλα πολύχρωμων καλοσχηματισμένων γυάλινων ματιών, που σε κοιτάζουν προκλητικά, λαχταρώντας το πρόσταγμα σου!! Εσύ, θα επιλέξεις το δικό σου ποτό, εκείνο που σού επιτρέπει να μιλάς σιωπηρά, εκείνο που διαλύει τις σκέψεις σου, που μουδιάζει το κεφάλι σου, παγώνει το χρόνο, σβήνει τις ενοχές, καλύπτει με χάδι αδελφικό τις ανεπάρκειες σου, αίρει τις φοβίες σου.
Αναπόφευκτη συνάντηση, μοιραίο ραντεβού για κάποιους, κεραυνοβόλος έρωτας για άλλους ..με μεγάλη διάρκεια.. Μαρία, αποφεύγεις την χρήση της λέξης αλκοολικός..
Επιτηδευμένα αρνούμαι την τραχιά και άνυδρη επιστημονική γλώσσα που τσουβαλιάζει τους ψυχισμούς σε αδρές κατηγορίες, σπέρνοντας τρομοκρατία , μετρώντας τις γουλιές για να χαράξει τα όρια της νόσου και της επικινδυνότητας.
Μαρία, σε ό,τι αφορά τον χαρακτήρα αυτής της συζήτησης: Δεν θα είναι μητε αναλυτικός, μήτε συμβουλευτικός…. σωστά?
Το προτάσσει ο στοιχειώδης σεβασμός σε εκείνους που πίνουν όχι από χαρά, αλλά.. καθώς κάτι θέλουν να στριμώξουν ή να σβήσουν μέσα στην αλκοόλη .. κάτι τους καίει!
Δεν χωράμε πολλοί ανάμεσα σε εσένα που πίνεις και στο ποτό σου. Σίγουρα όχι οι αναλύσεις, μήτε οι συμβουλές και οι εκ του ασφαλούς κουβεντούλες! Αν κάτι μπορεί να βρει μια χαραμάδα είναι μια απαλή ακίδα που θα αγγίξει το συναίσθημα σου..
Για αυτό τον λόγο, αγαπητοί ακροατές στην σημερινή μας εκπομπή, η συνομιλία δεν θα γίνει ανάμεσα σε εμένα και την Μαρία, αλλά ανάμεσα σε εσάς και στην ίδια.. Εγώ θα στέκομαι δίπλα σας φροντίζοντας τις μουσικές…
- Κάθε φορά που συναντιέσαι κρυφά με τον εαυτό σου αλλά και κάθε φορά που κρύβεσαι από εκείνον, εκείνο είναι εκεί, χωρίς να σε κρίνει, χωρίς να σε δικάζει.
- Κάθε φορά που χάνεις τον δρόμο προς την αλήθεια και πνίγεσαι σε ψεύτικα αυτόγραφα εκείνο ανάβει τα φώτα και σε προσκαλεί σε μια νέα θεατρική σκηνή.
- Κάθε φορά που η ζωή ξεριζώνει από τα χέρια σου τα όνειρα, εκείνο είναι εκεί να τα ξαναφυτεύει με ρίζες πιο βαθιές.
- Κάθε φορά που νιώθεις πως η ζωή δεν σού δόθηκε ω έπρεπε, πώς σού όφειλε κι άλλα, πως δεν σού φέρθηκε απλόχερα μήτε δίκαια, εκείνο θα ξεθυμάνει στην αγκαλιά του όλες σου τις εκρήξεις.
- Και αν πάλι φοβηθείς την αποκάλυψη των αδυναμιών σου και την κατακρήμνιση της εικόνας σου, καθώς συνειδητοποιήσεις πως πάνω σε ξύλινα πόδια έστησες όλο το οικοδόμημα του εαυτού σου, εκείνο θα ζωντανεύει κάθε βράδυ αποκριάτικο καρναβάλι με εσένα ως τον πιο φανταχτερό και καλόκαρδο ξυλοπόδαρο…
- Όταν μετανιώσεις για όλα όσα έκανες και θρηνήσεις για όσα δεν πρόλαβες να κάνεις, εκείνο με τρόπο διακριτικό θα εναποθέσει στα χέρια σου μια νέα μπαγκέτα για να σε ορίσει μαέστρο στο νέο σου ρέκβιεμ
- Και όταν ως νεαρό κορίτσι ή αγόρι βιαστείς για την ταυτότητα σου, εκείνο θα γίνει η κολυμπήθρα σου να σε βαπτίσει άνδρα ή γυναίκα!
- Και αν πάλι, την βιασμένη και βεβιασμένη σου ωριμότητα φοβηθείς και θελήσεις να μικρύνεις.. και την χαμένη σου παιδικότητα να αναζητήσεις, εκείνο θα κάνει τους δείκτες του ρολογιού σου να κινούνται ανάποδα.
- Όταν η θηλυκότητα σου σε προδώσει, ο ανδρισμός σου ακυρωθεί ,η ομορφιά και η ρώμη φυλλορροήσουν, εκείνο απλώνεται σαν αραχνοΰφαντο πέπλο, να αγκαλιάσει την εφηβική σου ονειροπόληση.
- Όταν πλέον δεν γοητεύεις αλλά από-γοητεύεις, εκείνο κρατά μια γόμα μαγική που σβήνει ό,τι άσχημο λεκιάζει την γοητεία σου.
- Όταν ακροβατείς ανάμεσα σε αυτό που θα ήθελες να είσαι και σε αυτό που φοβάσαι ότι είσαι, εκείνο.. κάτω από τα πόδια σου θα στήσει γρήγορα δίκτυ ασφαλείας, για να σού εγγυηθεί μια πτώση στα μαλακά..
- Όταν η ζωή σε ρίχνει στα βράχια, εκείνο κατεβάζει τα σύννεφα ως μαξιλάρι προστατευτικό..
- Όταν ο χρόνος δεν περνάει ή κυλάει σαν ρυάκι, εκείνο θα περάσει τα δάκτυλα σου στην μέση του ρολογιού για να χορέψεις μαζί του το δικό σου τάνγκο.
- Όταν η ζωή σε αναγκάσει να παραδεχτείς πως η χυδαιότητα είναι πιο δυνατή από την ευγένεια, το συμφέρον από το όραμα, η βία από την γνώση εκείνο θα ζωγραφίσει κάτω από τη βάρκα που φλέγεται τον ποταμό της νιότης σου..
- Και όταν εξακολουθείς να παραμένεις πιστός και άκαμπτος σε μια ηθική που δεν ταιριάζει στο σήμερα, και αρνείσαι την διπλωματία καθώς την ταυτίζεις με την ιταμότητα, εκείνο ως πατρική φιγούρα σε ασπρόμαυρο βουβό σού δίνει κάθε βράδυ το φιλάκι μιας ήρεμης καληνύχτας..
- Και αν πάλι τα θέλω σου κοντραριστούν με την ηθική και ζητήσουν επιτακτικά τον εκμαυλισμό αυτής, εκείνο στέκεται δίπλα σε κάθε απόφαση σου, δίχως να σε κρίνει.. όποια και αν είναι..
- Όταν το κύρος, το χρήμα, το χειροκρότημα και η δόξα αιτηθούν αδίστακτα και με όποιο τίμημα την διατήρηση και τον πολλαπλασιασμό τους, εκείνο σβήνει τα φώτα για να μην βλέπεις τον δρόμο της αλλοτρίωσης.. που χαράζεις
- Όταν εγκλωβιστείς από λάθος στιγμιότυπο σε μια ζωή που δεν θέλεις, αδύναμος για την σύγκρουση και λίγος για την αλλαγή, όταν νιώσεις πως τα φτερά σου έσπασαν εκείνο θα σού τα επισκευάσει χωρίς να πονέσεις
- Και αν πάλι.. κουραστείς να σε δικάζεις για την ήττα, την ανεπάρκεια, τις λανθασμένες επιλογές, την ελλειμματική στρατηγική, την ανελαστική σου μέθοδο, την ωχρή σου βούληση, εκείνο θα μαλακώσει τις φωνητικές σου χορδές, που πάλλονται με ένταση εναντίον σου.
- Όταν θελήσεις να δικαιολογήσεις το δικαίωμα στην παρόρμηση κ την απερισκεψία εκείνο σε υποδέχεται με ανοικτές αγκάλες
- Και αν ντραπείς για τον πόθο σου και ποθήσεις την ντροπή σου εκείνο ζωγραφίζει στα μάγουλα.. δυο ημικύκλια κόκκινα σε σχήμα καρδιάς.
- Όταν νοσταλγήσεις την μυρωδιά εκείνης της παιδικής ανεμελιάς που παραδόθηκε στον καθωσπρεπισμό και της αθωότητας που στέγνωσε η λογική, εκείνο κάθε βράδι ζωντανεύει μέσα σου ένα πολύχρωμο καρουσέλ.
- Αλλά και όταν θέλεις να καταχωνιάσεις βαθιά μέσα σου τις παιδικές σου πληγές που ουρλιάζουν κάθε βράδυ σαν μαινάδες εκείνο θα παγώσει την ανάσα τους.
- Όταν η επικοινωνία με τους γύρω σου γίνεται ανυπόφορη, τα αδέλφια γίνονται εχθροί, οι γνωστοί άγνωστοι, οι «δικοί σου» γίνονται «άλλοι», εκείνο γεφυρώνει τις αποστάσεις.
- Όταν αναζητάς τον αγαπημένο σου και δεν υπάρχουν πλέον αστέρια στον ουρανό να σχηματίσουν την μορφή του, εκείνο θα καθρεφτίσει το χαμόγελο του στα γυάλινα τοιχώματα του ποτηριού..
- Όταν δεν θέλεις να παραδώσεις την εξουσία στους επόμενους, ενώ γνωρίζεις πως είσαι πλέον ο γυμνός βασιλιάς, εκείνο γίνεται το στέμμα σου
- Όταν η ζωή σού έχει δείξει όλα τα χρώματα της προδοσίας: το λευκό της άγνοιας, το κόκκινο του πάθους, το γκρίζο της λογικής, το μαύρο του μίσους, το πράσινο της ζήλιας, το κίτρινο της αρρώστιας,.. εκείνο υφαίνει για εσένα μια νέα σημαία με νέα χρώματα.. φανταστικά!
- Όταν ο καθρέφτης σου δεν σε γνωρίζει, όταν γίνεσαι ένας ήρωας χωρίς πρόσωπο, όπου δεν χωράς σε καμία ιστορία, ούτε καν στην δική σου, εκείνο γράφει στον καθρέφτη σου την λέξη «υπάρχεις»
Ωστόσο,
Όταν αδειάζεις κάθε μέρα ..στο να γεμίζεις ένα ποτήρι που αδειάζει, για να γεμίσει το μέσα σου…και μετά να σε «αδειάσει»
Όταν αρνείσαι να εξουσιάσεις τις σχέσεις σου, αρχής γενομένης από εκείνη με την αλήθεια σου, τότε σε εξουσιάζει εκείνο. Δεν είσαι εσύ που το πρόσταξες να έρθει δίπλα σου! Αλλά εκείνο που σού επιβλήθηκε!
Και τότε πολλοί θα μιλήσουν για εσένα, δίχως να σε ρωτήσουν…δίχως να σε γνωρίσουν, θα σε τσουβαλιάσουν σε μια ετικέτα(του αλκοολικού) και θα σε εντάξουν σε ένα από τα γκρίζα βιβλία που παρελαύνουν επηρμένα σε μια άλλη πασαρέλα…της επιστημονικής βιβλιοθήκης.
Η κοινωνία καταδικάζει τον πότη, ο οποίος καταδικάζει την ζωή του μέσα στο ποτό, καταδικάζοντας την κοινωνία..
Ποιος θεωρείτε ότι έχει την δύναμη να σπάσει αυτό τον φαύλο κύκλο;
Η απάντηση δική σας
Εγώ… σάς αποχαιρετώ γλυκά
[1]
Η ραδιοφωνική εκπομπή: «Αχ να ήταν εύκολα τα λόγια!» του Αλέξανδρου Χατζημιχάλη (www.aldjust.gr) με την Μαρία Βακάλη, προβλήθηκε στον Επικοινωνία 94 Fm και στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Ηρακλείου Αττικής, στις 26/2/2026.
Αν επιθυμείτε, μπορείτε να ακούσετε την εκπομπή στο Μαρια Βακαλη – YouTube